top of page

Bijna €125.000 aandelen gekocht in dit bedrijf

6 nov
13 minuten om te lezen

Voor mij is dit op dit moment een van de veiligste beleggingen binnen de markt voor AI. Het bedrijf heeft een sterke balans, verdient al veel geld en verkoopt de apparatuur waar een groot deel van de sector op draait. Terwijl andere ondernemingen miljarden nodig hebben om rekenkracht aan te bieden, profiteert de leverancier van de vraag naar die systemen.


Daarom kies ik bij deze belegging bewust voor de kern van de keten. De combinatie van die positie en de winst die de komende jaren mogelijk is, maakt het aandeel voor mij bijzonder aantrekkelijk. De koers kan stevig dalen als de economie, de vraag of de winstverwachtingen tegenvallen. Mijn afweging draait om de financiële kracht achter het bedrijf en de prijs die daar nu tegenover staat.



Waarom ik liever de chips verkoop dan ze verhuur

Nvidia heeft AI mogelijk gemaakt. Microsoft en andere grote cloudbedrijven kopen complete systemen van Nvidia en gespecialiseerde aanbieders zoals Nebius, IREN en CoreWeave kopen capaciteit die zij vervolgens verhuren. Ook voor die groei zijn chips, netwerken en bijbehorende software nodig.


Mijn voorkeur gaat naar de onderneming die aan veel van die partijen levert. Zo hoeft het succes van de belegging minder af te hangen van welke afzonderlijke verhuurder de beste bezetting haalt of Megawatts binnen sleept of waar weer een nieuwe flessenhals ontstaat. De vraag vanuit verschillende klanten komt samen bij dezelfde leverancier. Dat maakt diens positie in mijn ogen uitzonderlijk sterk.


Vergelijk het met Tesla en een lokaal bedrijf dat Tesla's verhuurt. Wie de auto's koopt om ze te verhuren, moet de aanschaf financieren, klanten vinden, het ergens parkeren, verzekeren en later de vloot vervangen als het is verouderd. Als de vraag naar die auto's sterk is, kijk ik voor deze belegging liever eerst naar de fabrikant. Bij chips spreekt die plek in de keten me om dezelfde reden meer aan.


Nvidia verkoopt bovendien meer dan een losse chip. Een datacenter voor AI heeft ook centrale processors, snelle verbindingen, netwerken, koeling en software nodig. Steeds meer onderdelen worden als samenhangend systeem geleverd. CUDA, de software waarmee ontwikkelaars de chips gebruiken, heeft een grote groep gebruikers en bestaande toepassingen. Overstappen vraagt tijd, geld en ontwikkelwerk. Die combinatie maakt de voorsprong waardevol zolang de systemen hun prijs blijven waarmaken. Ze kunnen ook macht uit oefenen en de hele industrie bepaalde kanten op sturen omdat iedereen hun chips NODIG heeft.


Grote klantcontracten maken de volgende chipbestelling mogelijk

De financiering laat zien hoe de vraag door de keten loopt. Een langlopend contract met een groot cloudbedrijf kan een aanbieder helpen om geld te lenen voor nieuwe capaciteit. De zekerheid van een toekomstige klant maakt de bouw beter financierbaar. Een deel van dat geld wordt vervolgens besteed aan systemen van Nvidia.


Bij Nebius is Microsoft een belangrijke klant. De overeenkomst ondersteunt de uitbreiding van de infrastructuur en de financiering daarvan. Microsoft is in die overeenkomst de afnemer van rekenkracht; het contract kan de basis vormen waarop de aanbieder zelf kapitaal aantrekt. CoreWeave financiert zijn uitbreiding eveneens met schuld en grote klantcontracten. De kredietverstrekker en de cloudklant hebben daarbij ieder een eigen rol.


Er bestaat ook een directere route. IREN meldde bij de cijfers van 5 november een nieuw vijfjarig contract waarbij de klant 90% van de bijbehorende investering in grafische processors vooruitbetaalt. Daarnaast meldde het bedrijf de levering van Horizon 1 aan Microsoft. Dat zijn verschillende mededelingen: de klant achter de vooruitbetaling is in die toelichting niet bij naam genoemd.


De economische kern is voor mij helder. Geld van afnemers, investeerders en banken helpt de volgende installatie te betalen. Een belangrijk deel van de uitgaven aan die installatie komt bij de leverancier van de chips en systemen terecht. Andere partijen ontvangen geld voor onder meer het gebouw, stroom, geheugen en fabricage. Het aantrekkelijke aan deze belegging is de centrale plek in die geldstroom.


De bestaande winst maakt de toekomstige groei beter voorstelbaar

De laatst gepubliceerde kwartaalcijfers gaan over de periode eindigend in juli 2026. De omzet bedroeg ongeveer 96 miljard dollar, ruim twee keer zoveel als een jaar eerder en 18% meer dan in het vorige kwartaal. De volgende volledige cijferpublicatie volgt op 17 november.


Datacenters waren goed voor circa 89 miljard dollar omzet. Daarvan kwam ongeveer 49 miljard van de grote cloudbedrijven en 40 miljard van gespecialiseerde aanbieders zoals Nebius, CoreWeave en IREN, de industrie en andere ondernemingen. De afnemersgroep is daarmee breder dan een handvol bekende technologiebedrijven. De uiteindelijke vraag blijft wel sterk verbonden met de investeringen in AI.


De bedrijfswinst kwam uit op ongeveer 64 miljard dollar. De officiële nettowinst bedroeg circa 60 miljard, tegenover ongeveer 54 miljard aangepaste nettowinst. De aangepaste winst is hier lager doordat onder meer beleggingswinsten uit het officiële resultaat worden gehaald. Sinds dit boekjaar bevat die aangepaste winst de aandelenbeloning van werknemers wél. Die kosten worden in de waardering dus niet nogmaals afgetrokken.


De vijfjaarsramingen naast elkaar

Mijn waardering begint bij ongeveer 412 miljard dollar jaaromzet en loopt op naar 1.210 miljard in het boekjaar dat in januari 2031 eindigt. De aangenomen winst per aandeel stijgt in die periode van ongeveer 9 naar 29 dollar. Dit zijn mijn aannames voor de waardering. De toekomstige winst staat niet vast en de reeks is geen officiële vijfjaarsvooruitblik.


Boekjaar

Omzet, $ mld

Winst per aandeel

Koers / winst

Jan. 2027

412

$9

20×

Jan. 2028

692

$16

12×

Jan. 2029

903

$21

9×

Jan. 2030

1.100

$26

7×

Jan. 2031

1.210

$29

6×


De laatste kolom deelt de referentiekoers van ongeveer 185 dollar door de winst voor dat jaar. Bij dat koersniveau betaal ik ongeveer twaalf keer mijn aangenomen winst voor het boekjaar eindigend in januari 2028 en negen keer die voor januari 2029. Het boekjaar tot januari 2028 valt grotendeels in kalenderjaar 2027. Juist die combinatie van positie en prijs vind ik aantrekkelijk. De berekende verhoudingen steunen wel op winst die nog moet worden verdiend. De bedragen in de tabellen zijn afgerond; de rekensommen gebruiken de oorspronkelijke ramingen zonder tussentijds afronden.



De omvang van deze verwachtingen verdient nadruk. Bij ongeveer evenveel verwaterde aandelen blijft in dit pad ruim de helft van de omzet als winst over. De veronderstelde winstmarge loopt richting 58%. Dat vraagt uitzonderlijke prestaties op een schaal waarop een kleine afwijking al tientallen miljarden dollars kan betekenen. Memory vreet aan de marges en op termijn zullen concurrenten dit ook doen. Er is een regel in business die je nooit mag vergeten: "Your margins are my opportunity".


Ook de fiscale kalender telt mee. Het eerste getoonde boekjaar eindigt over ongeveer drie maanden. Januari 2029 ligt ongeveer twee jaar en drie maanden vooruit en januari 2031 ongeveer vier jaar en drie maanden. Vijf boekhoudkundige jaren in een tabel betekenen hier dus niet vijf volledige jaren beleggen.


Hoge groei en lagere marges kunnen tegelijk optreden

Het bestuur verwacht voor het komende gerapporteerde kwartaal ongeveer 108 miljard dollar omzet. Financieel directeur Colette Kress sprak daarnaast voorlopig over circa 70% omzetgroei in het volgende boekjaar, eindigend in januari 2028. Volgens de onderneming wordt de groei nog begrensd door het aanbod.


Geheugencomponenten worden ondertussen duurder. De brutomarge zou van ongeveer 75% in het afgelopen kwartaal naar 74% gaan en daarna tijdelijk naar 71% tot 72%. Voor het volgende boekjaar wordt ongeveer 72% tot 73% genoemd. Dit is de marge vóór onderzoek en andere algemene bedrijfskosten, rente en belasting.


Meer verkochte systemen kunnen de druk per dollar omzet ruimschoots opvangen. Toch volgt hogere winst niet automatisch uit hogere omzet. Mijn winstpad blijft afhankelijk van sterke marges, beheersbare kosten en de ontwikkeling van het aantal aandelen. Vooral de winstverwachting vraagt daarmee meer dan alleen een volle orderportefeuille.


De kasstroom geeft een nuchtere controle op de winst

Over het eerste halfjaar bedroeg de officiële nettowinst ongeveer 118 miljard dollar. Daarin zat circa 24 miljard aan beleggingswinsten vóór belasting. Veel daarvan was een waardestijging zonder dat de betreffende aandelen waren verkocht. Zo'n winst kan later ook weer verdwijnen.


Uit de bedrijfsactiviteiten kwam in dezelfde periode ongeveer 74 miljard dollar binnen. Na investeringen in vaste en immateriële activa en de bijbehorende aflossingen resteerde circa 70 miljard vrije kasstroom. Dat is veel geld, maar aanzienlijk minder dan de nettowinst op papier.



Eind juli stond bovendien ongeveer 63 miljard dollar aan nog te ontvangen betalingen op de balans. De gemiddelde incassoduur steeg van 45 naar 60 dagen. Bepaalde kredietwaardige grote klanten kregen betaaltermijnen van negentig dagen tot een jaar. Dat bewijst geen betalingsprobleem; het maakt wel belangrijk dat de kas uiteindelijk volgt op de geboekte omzet.


Daarnaast werd in het halfjaar voor ongeveer 42 miljard dollar aan aandelenbeleggingen gekocht. Die betalingen zijn niet afgetrokken van de gebruikte vrije kasstroom. Een deel van het verdiende geld wordt dus opnieuw ingezet om het ecosysteem rond AI op te bouwen.


De sterke balans geeft deze onderneming een andere uitgangspositie

Eind juli stonden ongeveer 57 miljard dollar aan cash en relatief veilige verhandelbare schuldpapieren tegenover circa 33 miljard rentedragende schuld op boekwaarde. Per saldo waren er ruim 23 miljard meer liquide middelen dan schuld, berekend met de niet afgeronde bedragen. Daar komt de grote vrije kasstroom bij. Dat geeft ruimte om onderzoek, nieuwe producten en groei voor een belangrijk deel zelf te betalen.


Dat vind ik een wezenlijk verschil met een bedrijf dat eerst veel moet lenen om apparatuur te kopen en daarna jarenlang de aanschaf moet terugverdienen. De fabrikant heeft eveneens investeringen en verplichtingen, maar begint hier met een bestaande winstmachine. Dat is een belangrijke reden voor mijn voorkeur.


Naast de liquide middelen zijn er aandelenbelangen van samen ongeveer 99 miljard dollar, inclusief langer vastgezette belangen. Die zijn geen direct beschikbare spaarpot. Private beleggingen kunnen moeilijk verkoopbaar zijn en juist minder waard worden als de markt voor AI tegenzit. In juni werd bovendien 25 miljard dollar aan nieuwe schuld uitgegeven. Een sterke balans is dus een voordeel dat ook op het gebruik van het geld moet worden beoordeeld.


Contracten en garanties zijn groter dan de gewone schuld

De verplichtingen voor levering en productiecapaciteit stegen in één kwartaal van ongeveer 119 naar 279 miljard dollar. Vooral de beschikbaarheid van geheugen speelt daarbij mee. Zulke afspraken verzekeren toekomstige capaciteit en kunnen geld kosten wanneer de vraag later tegenvalt.


Samen met eigen cloudcontracten, nog niet gestarte huurcontracten, investeringsverplichtingen en geplande vaste investeringen bedraagt de gerapporteerde categorie ongeveer 366 miljard dollar, verspreid over meerdere jaren. Daarnaast wordt circa 56 miljard aan aanvullende afspraken gemeld. Het gaat om afname van rekenkracht en huurcontracten die voor overdracht aan derden zijn bedoeld. De voorwaarden en eventuele andere gebruikers bepalen het uiteindelijke risico.



Een afzonderlijk groot bedrag is de in augustus afgesproken garantie van maximaal 105 miljard dollar voor een project met SB Energy en OpenAI. Zij raakt bepaalde huur- en stroomverplichtingen en gaat gefaseerd werken wanneer capaciteit gereed is en aan voorwaarden is voldaan. De eerste fase wordt in boekjaar 2029 verwacht.


Dat maximum is geen betaling vandaag. Het kan bij bepaalde wanbetalingen wel een betalingsverplichting worden. Bestaande andere garanties staan daar nog naast. Deze categorieën optellen tot één schuldgetal zou misleidend zijn: een lening, een toekomstige aankoop en een voorwaardelijke garantie hebben verschillende gevolgen.


De rekening voor vervanging ligt voor een groot deel bij de verhuurder

Bij een aanbieder van rekenkracht moet de opbrengst na stroom, huur, rente en personeel voldoende zijn om de apparatuur terug te verdienen. Daarna komt de volgende generatie. Wie klanten de nieuwste systemen wil bieden, moet opnieuw investeren. De fabrikant krijgt zo nieuwe verkoopkansen, terwijl de eigenaar van de apparatuur de investering moet laten renderen.


Oudere chips verdwijnen daarmee niet meteen uit de markt. Ze kunnen nog lang bruikbaar zijn voor taken die minder van de hardware vragen. Bij schaarste kan ook de verhuurprijs sterk blijven. IREN meldde bijvoorbeeld bij de nieuwe cijfers hogere contractprijzen voor oudere H100-systemen. Dat is een mededeling van het bedrijf en laat zien dat de actuele vraag het verdienmodel kan ondersteunen.


Over een langere periode blijft de afweging lastiger voor de eigenaar van de apparatuur. Nieuwe chips kunnen per verbruikte kilowattuur meer werk leveren. Als er voldoende aanbod komt, kunnen klanten voor hetzelfde geld meer rekenkracht krijgen. Dan kunnen de verhuurprijs, de restwaarde van oudere systemen en de marge onder druk komen. Dat is een risico, geen vaststaande verslechtering bij iedere aanbieder.


Goedkope stroom, sterke software, goede klantrelaties en een hoge bezetting kunnen een verhuurder waardevol maken. Mijn keuze voor deze belegging is dat de centrale leverancier me meer aanspreekt dan het extra risico van een met schuld gefinancierde vloot. Zeker wanneer een lening langer doorloopt dan de eerste contracten met klanten, moet de volgende verhuurperiode de financiering blijven dragen.


Ook de fabrikant blijft afhankelijk van klanten die kunnen betalen. Langere betaaltermijnen, afnameafspraken en garanties brengen een deel van hun risico terug naar de leverancier. Dat is voor mij de belangrijkste grens aan de redenering dat alle nieuwe investeringen gunstig zijn. De eindgebruiker moet uiteindelijk genoeg waarde uit AI halen om de keten te blijven betalen.


Grond, elektriciteit, vergunningen en personeel kunnen de bouw daarnaast vertragen. Een efficiënter ontwerp helpt. In deze korte bedrijfspresentatie van 21 oktober licht Jensen Huang toe hoe het platform DSX de infrastructuur rond de systemen moet organiseren.



De technologische voorsprong moet elke generatie worden verdiend

Grote afnemers hebben sterke redenen om eigen chips te ontwikkelen. Voor een vaste taak die vaak wordt herhaald, kan een speciaal ontworpen chip goedkoper zijn. AMD en andere leveranciers proberen eveneens marktaandeel te winnen. Meer bruikbare alternatieven vergroten de onderhandelingsmacht van de klant.


De brede inzetbaarheid, bestaande software en bewezen netwerken blijven sterke voordelen. Ze kunnen een overstap duur en ingewikkeld maken. Dat rechtvaardigt een hogere prijs zolang het systeem de totale kosten of het risico van de koper verlaagt. Nieuwe generaties moeten die meerwaarde telkens opnieuw bewijzen.


Ook exportbeperkingen en afhankelijkheid van een beperkte groep fabrikanten blijven relevant. De vooruitblik neemt geen Chinese omzet uit rekenchips voor datacenters mee. Mogelijke politieke ruimte is daarom geen gegarandeerde extra opbrengst.


Wat de huidige prijs veronderstelt

De berekeningen gebruiken mijn aankoop prijs als referentiepunt. Met het laatst precies gerapporteerde aantal gewone aandelen vertegenwoordigt die koers ongeveer 4.500 miljard dollar beurswaarde. Latere inkopen en uitgiften kunnen het aantal hebben veranderd.


Over de laatste vier kwartalen bedroeg de gerapporteerde nettowinst ongeveer 193 miljard dollar en de vrije kasstroom ongeveer 127 miljard. De waardering komt daarmee uit op circa 23 keer de gerapporteerde winst en 35 keer de vrije kasstroom. Beleggingswinsten maken de officiële winst hoger; de kasstroom is daarom een belangrijke tweede maatstaf.


Bij de referentiekoers en mijn winstpad vind ik het aandeel spotgoedkoop. Voor de winst tot januari 2028 kom ik uit op afgerond twaalf keer en voor januari 2029 op negen keer. Daarvoor moet de sterke groei wel worden waargemaakt. Een lage verhouding tot toekomstige winst geeft pas waarde als die winst ook duurzaam blijkt.


Het mogelijke rendement als het winstpad uitkomt

Om de invloed van de beurswaardering zichtbaar te maken, blijft het winstpad hieronder gelijk. Alleen de prijs die beleggers later voor iedere dollar winst betalen, verandert: twaalf, achttien of vierentwintig keer. Twaalf keer veronderstelt een voorzichtige waardering van volwassen of cyclische winst. Vierentwintig keer vraagt meer vertrouwen in verdere groei en winstkwaliteit. Het zijn rekenaannames, geen vastgestelde eerlijke waarden.


Boekjaar tot

12× de winst

18× de winst

24× de winst

Jan. 2027

$112

$168

$223

Jan. 2028

$191

$286

$382

Jan. 2029

$256

$384

$512

Jan. 2030

$312

$468

$624

Jan. 2031

$345

$518

$691


De rekensom voor januari 2031 is eenvoudig. De oorspronkelijke winstaanname is bijna 29 dollar per aandeel. Bij achttien keer die winst hoort een berekende koers van ongeveer 518 dollar. Vanaf het gebruikte koersanker is dat ongeveer 180% koerswinst in circa vier jaar en drie maanden, of gemiddeld 28% per jaar.


Een lagere waardering beperkt die uitkomst flink. Bij twaalf keer dezelfde winst volgt ongeveer 345 dollar: circa 87% koerswinst in totaal en 16% per jaar. Bij vierentwintig keer komt de rekensom uit op ongeveer 691 dollar, of 37% per jaar. Dezelfde bedrijfswinst kan dus heel verschillende beleggingsresultaten opleveren.


De volgende tabel toont het berekende gemiddelde koersrendement per jaar. Voor januari 2027 wordt geen jaarpercentage gegeven: die termijn is maar ongeveer drie maanden. De uitkomsten daarvoor lopen van ongeveer 40% koersverlies tot 21% koerswinst in die korte periode.


Boekjaar

Bij 12×

Bij 18×

Bij 24×

Jan. 2028

+3%

+42%

+80%

Jan. 2029

+16%

+39%

+58%

Jan. 2030

+18%

+33%

+46%

Jan. 2031

+16%

+28%

+37%



Dit zijn uitkomsten onder de voorwaarde dat het aangenomen winstpad wordt gehaald. Zij bevatten geen dividend, kosten, persoonlijke belasting of verandering van de dollar tegenover de euro. Inkopen worden niet nog eens als los rendement toegevoegd aan winst per aandeel. Kas en aandelenbelangen worden evenmin een tweede keer bij deze op winst gebaseerde aandelenwaarde opgeteld.


Omgekeerd rekenen laat zien welke winst nodig is

Bij een omgekeerde waardering begint de rekensom bij het gewenste rendement. Voor gemiddeld 10% koersrendement per jaar moet de referentiekoers van 185 dollar tot januari 2031 groeien naar ongeveer 277 dollar. Bij achttien keer de winst vraagt dat ongeveer 15 dollar winst per aandeel. Mijn aangehouden pad ligt met bijna 29 dollar aanzienlijk hoger.


Boekjaar

Koers nodig

Winst nodig bij 18×

Winst raming

Jan. 2028

$208

$12

$16

Jan. 2029

$229

$13

$21

Jan. 2030

$252

$14

$26

Jan. 2031

$277

$15

$29


Voor januari 2029 is circa 229 dollar nodig om gemiddeld 10% per jaar te halen. Bij achttien keer de winst vraagt dat ongeveer 13 dollar per aandeel, tegenover ruim 21 dollar in het aangenomen pad. Bij twaalf keer loopt de benodigde winst op naar ongeveer 19 dollar. Een lagere beurswaardering neemt dus een groot deel van de ruimte voor tegenvallers weg.


Dezelfde berekening kan ook de benodigde eindwaardering bepalen. Als de winst voor januari 2031 werkelijk bijna 29 dollar bedraagt, is voor 10% gemiddeld koersrendement per jaar een waardering van iets minder dan tien keer de winst voldoende. Voor 15% is ongeveer twaalf keer nodig. Dat laat zien waarom het winstpad aantrekkelijk kan zijn, zonder te bewijzen dat het haalbaar is.


Een serieuze tegenvaller blijft mogelijk. Daalt de winst voor januari 2029 naar 10 dollar en betaalt de markt vijftien keer, dan volgt een koers van 150 dollar. Dat is ongeveer 19% lager dan het rekenanker. De onderneming kan dan nog steeds veel verdienen terwijl de aandeelhouder verlies lijdt.


Voor mij staat de leverancier hier het sterkst

Ik zie binnen deze keten op dit moment geen bedrijf dat beter is gepositioneerd om van de brede vraag naar deze systemen te profiteren en alle onrust te kunnen weerstaan. De balans, de bestaande winst, de software en de centrale positie bij klanten versterken elkaar. Dat maakt de aankoop voor mij een heel logische keuze bij de aangenomen waardering.


De komende jaren kunnen alsnog recessies, minder investeringen of lagere marges brengen. Ook beleggers kunnen later minder voor iedere dollar winst willen betalen. De tabellen laten zien hoe groot dat verschil maakt. Het persoonlijke oordeel over de kwaliteit van de onderneming geeft geen zekerheid over de koers in een slecht beursjaar.


Ik word ook wel eens verweten dat ik in grote bedrijven investeer. Maar je moet niet vergeten dat de bedrijven die ik bezit, en zeker Nvidia die nu al 7 jaar in mijn DeGiro portefeuille zit ooit heel klein was en daardoor ook 2000% heeft opgeleverd. Maar kleine bedrijven ansich zijn geen gegarandeerd rendement in de toekomst. Enkel kleine bedrijven die écht iets innovatiefs doen en de wereld kunnen veranderen door hun technologie en innovatie zoals Nvidia maar ook alle andere bedrijven in mijn portefeuille, vind ik persoonlijk interessant. Terwijl een klein bedrijf die koeien verhandelt of eieren verkoopt tegen een kleine marge niet echt interessant is voor mij. Zelfs als het prima geld oplevert.

 
 
 

Opmerkingen

Beoordeeld met 0 uit 5 sterren.
Nog geen beoordelingen

Voeg een beoordeling toe
00:00 / 01:04

Net binnen..

Bedankt voor het abonneren!

bottom of page