top of page
Symbolische illustratie van een anoniem silhouet tegen een blauwe achtergrond met technologie

Waarom ik kansen zie in dit aandeel

4 dagen geleden
9 minuten om te lezen

Jensen Huang ligt opnieuw onder vuur. Volgens The New York Times zou de topman ook een relatie hebben gehad met een bestuurder binnen Nvidia die rechtstreeks aan hem rapporteert. Dat maakt zijn positie kwetsbaarder. Ik zie hierin in de eerste plaats een probleem rond Jensen Huang. Nvidia is groter dan zijn oprichter. Zolang de technologie, klanten en winstvooruitzichten overeind blijven, kan de onrust voor mij een koopkans opleveren.


Daar hoort wel een belangrijke grens bij. Een mogelijke relatie op de werkvloer en het onderzoek naar buitenlandse beïnvloeding zijn twee verschillende kwesties. Het ene verhaal kan het andere niet wegstrepen. Voor een koopkans moet uiteindelijk overeind blijven wat klanten kopen, wat het bedrijf verdient en wie de leiding kan overnemen als dat nodig wordt.



Wat er nu bij is gekomen

The New York Times meldde op 11 november, op basis van vijf huidige en voormalige medewerkers, een relatie tussen Huang en Kimberly Powell. Zij leidt de activiteiten in de gezondheidszorg en rapporteert aan hem. De krant noemt ook een vermeende video van een ontmoeting in maart, maar heeft die beelden zelf niet gezien. De berichtgeving steunt daarmee op verklaringen van betrokkenen.


Nvidia gaf de krant geen inhoudelijke verklaring. Powell reageerde niet direct op vragen. Huang wilde tegenover de journalist niet inhoudelijk antwoorden. Die reacties laten belangrijke vragen open, waaronder welke informatie het bestuur al had.


Powell is ondertussen een ervaren bestuurder met een eigen loopbaan. Volgens haar officiële biografie werkt zij sinds 2008 bij de onderneming. Haar verantwoordelijkheid omvat onder meer medische beeldvorming en het gebruik van AI bij medicijnonderzoek.


Reuters berichtte vervolgens dat het bestuur overlegde over een mogelijk vertrek van Huang. Dat is een veel zwaardere ontwikkeling voor aandeelhouders dan de privékwestie alleen. Een overleg over ontslag is nog geen aangekondigd ontslag.



Mijn indruk: roekeloos gedrag, met zakelijke gevolgen

Op mij komt dit steeds meer over als een topman die zich in zijn privéleven grote vrijheden heeft veroorloofd. Die indruk verklaart waarom ik het aandeel anders beoordeel dan zijn persoonlijke gedrag. De berichten geven op zichzelf geen antwoord op de vraag of vertrouwelijke informatie bij een buitenlandse dienst is beland.


Huang had op 8 november al publiekelijk erkend dat hij zijn vrouw ontrouw was geweest. In zijn bericht aan medewerkers nam hij daarvoor verantwoordelijkheid. Die verklaring noemt geen tweede relatie en mag daar dus niet als bevestiging voor worden gebruikt.


Bij een relatie met iemand die aan de topman rapporteert, ontstaat bovendien een zakelijk probleem. Wie beoordeelt haar prestaties? Wie beslist over salaris en promoties? Kunnen andere medewerkers nog vertrouwen op gelijke behandeling? Ook zonder spionage kunnen zulke vragen het functioneren van een onderneming aantasten. Voor aandeelhouders is goed bestuur geen bijzaak.


Het onderzoek naar beïnvloeding blijft nodig

Het bestuur liet op 8 november weten op dat moment geen reden te hebben om aan te nemen dat bedrijfsgeheimen of de nationale veiligheid waren geschaad. Tegelijk kondigde het een onafhankelijk onderzoek aan naar berichten dat Huang doelwit was van een buitenlandse inlichtingenoperatie.


Dat is een voorlopige positie, geen vrijspraak na afgerond onderzoek. Op 10 november maakte het bestuur bekend dat voormalig Amerikaans aanklager Joon H. Kim en advocatenkantoor Wachtell, Lipton, Rosen & Katz het onderzoek uitvoeren. De relevante vragen zijn concreet: welke informatie is gedeeld, welke controles werkten en zijn zakelijke beslissingen ongeoorloofd beïnvloed?


Voor mij verandert de beleggingsafweging wezenlijk als daar ernstige tekortkomingen uitkomen die klanten, exportmogelijkheden of technologie raken. Een gênant privéleven heeft een andere financiële betekenis dan verloren bedrijfsgeheimen. Beide verdienen onderzoek, maar de mogelijke schade is niet hetzelfde.


De klanten blijven rekenkracht afnemen

Terwijl de aandacht naar Huang gaat, laten twee grote klanten zien hoe sterk de vraag naar rekenkracht nog is. CoreWeave boekte bijna 3,7 miljard dollar kwartaalomzet, 168% meer dan een jaar eerder. Het orderboek bedraagt 132,5 miljard dollar. Dat wordt ook concreet: Wayve gaat zijn modellen voor zelfrijdende auto's op Blackwell trainen en Cognition gebruikt inmiddels systemen met Vera Rubin.


Bij Nebius steeg de kwartaalomzet naar bijna een miljard dollar. Ongeveer een derde daarvan was eenmalige omzet uit de uitrol bij partners. Toch is er ook een duidelijk signaal uit de dagelijkse verhuur: volgens het bedrijf stegen de prijzen per GPU-uur met meer dan 20% ten opzichte van het vorige kwartaal. Voor 2027 rekent het op 12 tot 13 miljard dollar omzet en 40 tot 45 miljard dollar aan investeringen.


Dat ondersteunt mijn vertrouwen in de vraag naar Nvidia's technologie. Het geld dat verhuurders investeren, komt voor een belangrijk deel terecht bij hun leveranciers van chips en systemen. Niet alles gaat naar Nvidia: ook gebouwen, stroomvoorziening en koeling kosten veel geld. En een groot orderboek moet nog worden omgezet in betaalde omzet. De hoge schulden van deze klanten blijven daarom relevant. Voor mij weegt vooral mee dat hun uitbreiding nog steeds op grote schaal om Nvidia draait, terwijl de beurs zich vooral met de persoon aan de top bezighoudt.


De waarde zit in het hele systeem

Naar mijn mening gaat er nu te veel aandacht naar de persoon en te weinig naar de waarde van Nvidia als onderneming. Ik vind vooral de combinatie van chips, netwerken, systemen en software aanzienlijk sterker dan wat concurrenten als compleet pakket aanbieden. Dat totaalpakket wordt ook wel de technologiestack genoemd. Dáár ligt voor mij de belangrijkste reden om in het bedrijf te beleggen.


De chips voeren berekeningen uit. Snelle verbindingen zorgen dat ze samen kunnen werken. Met CUDA en bijbehorende software kunnen ontwikkelaars hun toepassingen op die hardware laten draaien. Een goede losse chip is daardoor nog geen volwaardige vervanger voor een compleet werkend systeem. Klanten hebben hun software en datacenters daarop ingericht; overstappen vraagt tijd, geld en technisch werk.


Die samenhang zie je ook bij Vera Rubin, waarbij rekenchips, verbindingen en netwerkonderdelen gezamenlijk worden ontworpen. Voor een klant telt uiteindelijk hoeveel nuttig werk een datacenter levert, tegen welke kosten en met welke betrouwbaarheid. De vooruitgang op die punten verdient minstens zoveel aandacht als de laatste onthulling over de topman.


Daar zit voor mij de mogelijke kans. Een sterke koersdaling kan verder gaan dan de uiteindelijke schade aan de winst. Siemens-topman Roland Busch zei op 12 november tegen Reuters dat zijn bedrijf met Nvidia blijft samenwerken, ongeacht wat wordt besloten over de leiding. Eén klant bewijst niet dat alle omzet veilig is, maar zijn reactie laat zien waarom klanten en beleggers verschillend op dit nieuws kunnen reageren.


Dat neemt de betekenis van Huang niet weg. Hij bepaalt mede welke technologie voorrang krijgt en onderhoudt belangrijke relaties. Zijn vertrek kan besluitvorming vertragen en de samenhang in het bedrijf aantasten. De opvolging moet dus geloofwaardig zijn. Alleen zeggen dat er duizenden goede ingenieurs werken, is daarvoor onvoldoende.



In dit fragment van CES, op 5 januari 2026, presenteert Huang het platform Vera Rubin. Het laat zien hoeveel verschillende onderdelen samen de technologie vormen die klanten afnemen.



Zijn opvolger moet de baan verdienen

Hoe Huang zelf naar opvolging kijkt, wordt duidelijk in een gesprek met Bloomberg dat in oktober is opgenomen en op 12 november is gepubliceerd. Hij zegt dat een topman mentaal flexibel moet blijven, zichzelf verantwoordelijk moet houden en hoge eisen aan zichzelf moet stellen. De druk hoort volgens hem bij de baan.


Gevraagd of zijn dochter hem kan opvolgen, antwoordt hij dat zijn kinderen die positie zelf zouden moeten verdienen. Hij hoopt dat de volgende topman al binnen het bedrijf werkt. Tegelijk spreekt hij de hoop uit zelf nog lang gezond en geschikt genoeg te blijven om door te gaan. Ook zijn eigen positie moet hij blijven verdienen.



Huang over leiderschap en opvolging in The Circuit van Bloomberg. Het fragment duurt ongeveer 2 minuten en 40 seconden. Het gesprek is opgenomen vóór de recente onthullingen.


Daar zit voor mij de kern. Het bestuur moet kunnen beoordelen wie het bedrijf het beste leidt, ook wanneer de oprichter zelf wil blijven. Een sterke onderneming heeft kennis, klanten en mensen die verder reiken dan één bestuurskamer. Ik koop een aandeel in dat geheel. Persoonlijke bewondering voor een topman mag die afweging nooit overnemen.


Musk: “Dat zou een eer zijn”

Elon Musk deed ondertussen een duit in het zakje. Toen ZeroHedge hem op X opriep Huang in dienst te nemen, antwoordde hij: “That would be an honor”, oftewel: dat zou een eer zijn. Een publiek steunbetoon, zonder concrete functie of aangekondigde overstap. Ook als zijn positie bij Nvidia wankelt, zijn Huangs kennis en ervaring daarmee niet ineens waardeloos.


Wat het vertrek van Steve Jobs werkelijk laat zien

De vergelijking met Steve Jobs ligt voor de hand. Ook Apple had een oprichter die het gezicht van de onderneming was. In 1985 verloor Jobs een machtsstrijd met topman John Sculley. Hij raakte zijn operationele rol kwijt en verliet later dat jaar het bedrijf.


Apple stortte vervolgens niet meteen in. De omzet steeg van ongeveer 1,9 miljard dollar in 1986 naar 4,1 miljard in 1988. De winst groeide in diezelfde periode van 154 naar 400 miljoen dollar. Een onderneming kan dus nog jaren profiteren van producten en kennis die er al zijn.



De grote problemen volgden later, met stevige concurrentie en een verzwakte productstrategie. Jobs keerde in 1997 terug nadat Apple NeXT had gekocht. Ook toen kwam de omslag niet met één toespraak. Kosten werden verlaagd, activiteiten geschrapt en het productaanbod versimpeld. De iMac verscheen in 1998.


Apple rond de terugkeer van Jobs, bedragen in miljoenen dollars


Boekjaar

Omzet

Nettowinst of verlies

1996

9.833

−816

1997

7.081

−1.045

1998

5.941

309


De jaarcijfers laten het herstel scherp zien: in 1998 was er weer winst, terwijl de omzet verder daalde. Het bedrijf moest eerst gezonder worden. Het succes dat later volgde, bewijst niet dat iedere oprichter koste wat kost moet blijven. Het toont wel hoeveel verschil goede leiding en een duidelijke productkeuze kunnen maken.



Steve Jobs vertelt tijdens zijn toespraak op Stanford op 12 juni 2005 hoe hij zijn vertrek bij Apple beleefde. Zijn persoonlijke terugblik is ook een herinnering dat een ontslag en de toekomst van een bedrijf niet hetzelfde verhaal zijn.


De les van Buffett: kijk verder dan de topman

Warren Buffett haalde tijdens de aandeelhoudersvergadering van Berkshire Hathaway in 2005 een uitspraak van Peter Lynch aan: koop een bedrijf dat zo goed is dat een idioot het kan leiden, want vroeg of laat gebeurt dat. Hij gebruikte die gedachte toen om uit te leggen waarom een sterke economie veel verkeerd beleid kan doorstaan.


Die gedachte spreekt mij ook als aandeelhouder aan. De kwaliteit moet in de onderneming zitten: in producten die klanten nodig hebben, in kennis die moeilijk te kopiëren is en in de mensen die het dagelijkse werk doen.



Buffett gebruikt de uitspraak van Peter Lynch tijdens Berkshire 2005. Het fragment gaat over de veerkracht van de Amerikaanse economie en duurt één minuut.


Er zit wel een grens aan die redenering. In de chipsector moeten voortdurend goede keuzes worden gemaakt over onderzoek, nieuwe producten en productie. Een voorsprong kan worden verspeeld. Buffett schreef bovendien in zijn aandeelhoudersbrief over 2022 dat hij geen tolerantie heeft voor persoonlijk wangedrag. Een sterke onderneming verdient dus ook een bestuur dat ingrijpt wanneer dat nodig is.


Daarom hoeft een andere topman voor mij geen reden te zijn om de onderneming af te schrijven. Als goed bestuur de technologische kracht beschermt, kan een wisseling aan de top juist helpen. De doorslag geeft wat er met het bedrijf gebeurt.



Wanneer wordt deze onrust een koopkans?

Een lagere koers maakt een aandeel aantrekkelijker als de toekomstige winst grotendeels overeind blijft. Worden ook de winstvooruitzichten slechter, dan kan die lagere koers terecht zijn. Dat is de toets die ik hier toepas.


Ik wil daarom zien dat klanten blijven bestellen, nieuwe systemen op tijd worden geleverd en het bestuur overtuigend handelt. De uitkomst van het onderzoek en een eventuele opvolger kunnen die afweging veranderen. Daarnaast blijven de gewone risico's bestaan: concurrenten ontwikkelen eigen chips en de grote klanten kunnen hun investeringen vertragen.


De juridische gevolgen zijn inmiddels concreet. Op 9 november diende belegger Mark Kistenmacher in Californië een rechtszaak in tegen Nvidia en Huang. Hij stelt dat beleggers zijn misleid over de contacten met Megaspeed en de risico's daarvan, en vraagt om schadevergoeding namens een grotere groep aandeelhouders. De klacht is geen rechterlijk oordeel over schuld of schade.


Ik begrijp dat hier veel risico aan zit. Het onderzoek, de aandeelhouderszaak en onzekerheid over de leiding kunnen nog lang in het nieuws blijven en voor nieuwe koersdalingen zorgen. Ze kunnen ook geld kosten en de aandacht van het management opeisen. Als blijkt dat bedrijfsgeheimen zijn gelekt, klanten afhaken of de winstvooruitzichten verslechteren, moet ik mijn afweging opnieuw maken.


Op basis van wat nu bekend is, wegen de positieve punten voor mij zwaarder dan de negatieve. De technologische voorsprong, de vraag van klanten en het verdienvermogen geven voor mij de doorslag. Daarom zie ik in deze onrust een mogelijke koopkans. Dat is mijn beleggingsafweging, geen zekerheid over de uitkomst van het onderzoek of de volgende koersbeweging.

 
 
 

Opmerkingen

Beoordeeld met 0 uit 5 sterren.
Nog geen beoordelingen

Voeg een beoordeling toe
00:00 / 01:04

Net binnen..

Bedankt voor het abonneren!

bottom of page