De baas van Anthropic wil 80% van zijn aandelen weggeven. Dit zit erachter
Dario Amodei en de andere oprichters van Anthropic willen 80% van hun eigen aandelen aan goede doelen besteden. Dat vind ik nogal een belofte. De maker van Claude bereidt een beursgang voor die de oprichters bijzonder rijk kan maken, terwijl dezelfde technologie grote gevolgen kan hebben voor de mensen die er straks mee moeten concurreren.
Daar zit voor mij de kern. Als AI een enorme hoeveelheid welvaart oplevert, wie krijgt daar dan iets van? De mensen die de bedrijven bezitten, profiteren als eerste. Voor een starter die moeilijker aan werk komt, is een stijgende beurswaarde een stuk minder geruststellend. Amodei wil een deel van de opbrengst gebruiken om de voordelen breder te verdelen.
Ik vind dat een interessante keuze. Ook voor iemand die straks misschien een aandeel koopt. Want achter die belofte zitten verschillende regelingen, met verschillende gevolgen. Een oprichter kan zijn eigen aandelen weggeven. Het bedrijf kan daarnaast nieuwe aandelen beschikbaar stellen. En dan is er nog de vraag wie blijft bepalen wat er met de onderneming gebeurt.
Inhoud van dit artikel
Wat de oprichters precies beloven
Alle zeven oprichters hebben toegezegd 80% van hun persoonlijke aandelenbelang voor filantropische doeleinden in te zetten. Dat gaat dus om hun eigen bezit. Een eenvoudig voorbeeld: van iedere honderd aandelen van een oprichter zouden er uiteindelijk tachtig een maatschappelijk doel dienen.
De waarde daarvan hangt af van hoe het bedrijf zich ontwikkelt en tegen welke prijs de aandelen later verkocht kunnen worden. Zolang die aandelen niet zijn verkocht, bestaat een groot deel van dat vermogen op papier. Een hoge waardering maakt een toezegging indrukwekkend, maar levert een goed doel op zichzelf nog geen besteedbaar geld op.
Het prospectus noemt de toezegging vrijwillig, herroepbaar en juridisch niet afdwingbaar. De oprichters leggen daarmee een duidelijke ambitie neer. Of die volledig wordt uitgevoerd, zal uit de daadwerkelijke schenkingen moeten blijken. Ik zou daarom vooral volgen hoeveel er wordt overgedragen, wanneer dat gebeurt en waar de opbrengst terechtkomt.
Waarom dit bij een bedrijf als Anthropic zoveel zegt
Wie Claude gebruikt om te programmeren, onderzoek te doen of grote hoeveelheden informatie te verwerken, ziet hoe snel werk kan veranderen. Dat kan bedrijven productiever maken. De opbrengst daarvan hoeft zich alleen niet vanzelf eerlijk over werknemers, klanten en aandeelhouders te verdelen.
Juist mensen aan het begin van hun loopbaan kunnen dat voelen. Taken waarmee je vroeger ervaring opdeed, zoals een eerste analyse, een eenvoudige programmeeropdracht of het uitwerken van een document, worden gemakkelijker te automatiseren. Hoeveel banen daardoor verdwijnen en hoeveel nieuwe werkzaamheden ontstaan, staat nog open. De overgang kan voor individuele werknemers wel degelijk pijnlijk zijn.
Amodei spreekt al langer over die gevolgen. In zijn plannen voor maatschappelijke bestedingen noemt het bedrijf onder meer economische veranderingen door AI. Het heeft $200 miljoen toegezegd voor onderzoek naar en het aanpakken van de gevolgen voor de arbeidsmarkt. Dat is een concretere bestemming dan alleen zeggen dat technologie uiteindelijk iedereen rijker zal maken.
Ik begrijp ook de kritische vraag: kan de partij die zo veel invloed krijgt op ons werk vervolgens zelf bepalen hoe de schade wordt opgevangen? Een particulier fonds kan nuttig werk doen. Keuzes over onderwijs, belastingen en sociale zekerheid blijven politieke keuzes waar de samenleving iets over te zeggen moet hebben.
Van een aandelenbelofte naar geld voor een goed doel
Voor schenkingen worden onder meer zogeheten donor-advised funds gebruikt. Denk aan een fonds bij een Amerikaanse goededoelenorganisatie waar iemand aandelen aan schenkt. Die organisatie wordt eigenaar. De schenker kan daarna voorstellen doen over de goede doelen die steun krijgen, binnen de regels van het fonds.
Dat is vooral handig bij aandelen die nog niet vrij verhandelbaar zijn. Veel kleine goede doelen kunnen daar weinig mee. Een gespecialiseerde organisatie kan zulke aandelen aannemen, ze aanhouden en later verkopen wanneer dat mogelijk is. Daarna kan het geld over verschillende projecten worden verdeeld.
Er zitten daardoor meerdere momenten tussen een aankondiging en de uiteindelijke hulp. Eerst moet de schenking plaatsvinden. Vervolgens moeten de aandelen eventueel worden verkocht. Daarna kan een organisatie een uitkering ontvangen en het geld besteden. Wie wil beoordelen hoeveel mensen ermee zijn geholpen, moet die hele route volgen.
Voor de schenker kunnen er ook fiscale voordelen zijn. In de Verenigde Staten kan een daadwerkelijke schenking onder voorwaarden een belastingaftrek opleveren. Bij het weggeven van in waarde gestegen aandelen kan bovendien belasting over een persoonlijke verkoopwinst worden vermeden. De precieze uitkomst hangt af van de regels en de situatie van de schenker. Het bezit is na de schenking wel van de goededoelenorganisatie.
Het bedrijf geeft zelf ook aandelen mee
Naast de belofte van de oprichters bestaat er een regeling voor medewerkers. Wie daarvoor in aanmerking komt en aandelen schenkt, krijgt een aanvulling van de onderneming ten gunste van het goede doel. De standaardregeling voegt één aandeel toe voor ieder geschonken aandeel. Voor een bepaalde groep eerdere medewerkers zijn dat er drie. De zeven oprichters zijn van deze regeling uitgesloten.
Hier wordt het voor een toekomstige belegger financieel relevant. Een medewerker die een bestaand aandeel overdraagt, verandert de eigenaar van dat aandeel. Als de onderneming extra aandelen uitgeeft voor een aanvullende schenking, moet de waarde van het bedrijf daarna over meer aandelen worden verdeeld. Je belang kan daardoor procentueel kleiner worden.
Dat zie je ook terug in de boekhouding. Over 2025 nam de onderneming $541 miljoen aan kosten op voor deze regeling. In de eerste helft van 2026 kwam daar een herwaarderingslast van $126 miljoen bij. Voor schenkingen van medewerkers in augustus werd in het derde kwartaal nog eens ongeveer $2 miljard aan kosten verwerkt. In oktober volgde de afwikkeling daarvan met circa 28 miljoen aandelen.
Die $2 miljard is dus geen bedrag dat op dat moment volledig van de bankrekening verdween. Het gaat om een last die met aandelen wordt afgewikkeld. Voor de kas maakt dat veel uit. Voor de aandeelhouder blijft het een economische kostenpost. Dat is precies waarom ik bij een aangepaste winst altijd wil weten welke kosten eruit zijn gehaald.
Een apart fonds krijgt een belang in het bedrijf
Daar komt nog het Anthropic Public Benefit Fund bij. Hiervoor beschrijven de beursstukken een eerste toekenning van ruim 846 miljoen aandelen. Dat vertegenwoordigt 5% op de gebruikte volledig verwaterde aandelenbasis van eind juni. Bij die berekening worden ook rechten op toekomstige aandelen meegenomen, waaronder de veronderstelde omzetting van de financiering van Amazon.
Het bestuur kan later verdere bijdragen goedkeuren. De regeling koppelt mogelijke nieuwe toekenningen van maximaal 2% aan stappen van 50% stijging van de aandelenkoers, met de prijs bij de beursgang als vertrekpunt. Die bijdragen zijn een keuze van het bestuur. Een koersstijging maakt ze niet automatisch verschuldigd.
Het fonds is ondergebracht in een aparte onderneming die volledig eigendom is van Anthropic. Die vorm biedt ruimte om zowel bestaande goede doelen te steunen als rechtstreeks bepaalde groepen te helpen. Volgens het bedrijf mogen de toegewezen aandelen niet worden gebruikt voor lobbywerk of politieke giften.
Ik zou die eerste 5% en de belofte van 80% daarom afzonderlijk bekijken. Ze hebben verschillende grondslagen: de ene regeling gaat over aandelen die het bedrijf voor een fonds beschikbaar stelt, de andere over het persoonlijke belang van de oprichters. De percentages bij elkaar optellen zou een verkeerd beeld geven.
Wie houdt uiteindelijk de macht?
De beursstukken beschrijven ook stemvolmachten rond aandelen bij Daffy Charitable Fund en Dechomai Asset Trust. Onder voorwaarden kan Amodei stemmen op bepaalde aandelen die bij deze organisaties terechtkomen. De afspraken sluiten aandelen die hij zelf, zijn familie of gelieerde partijen hebben geschonken expliciet uit.
Daarnaast is er een aparte regeling voor de zeggenschap van de oprichters. Via hun gezamenlijke structuur krijgen zij 50,1% van de algemene stemrechten. Ook heeft een onafhankelijke trust bijzondere rechten bij de benoeming van bestuurders. Dat zijn bepalingen die een nieuwe aandeelhouder vooraf moet begrijpen.
Je kunt straks dus deelnemen in de economische ontwikkeling van het bedrijf, terwijl je weinig invloed hebt op de koers ervan. De maatschappelijke doelstelling maakt bovendien deel uit van de onderneming. Het bestuur moet die meewegen bij zijn beslissingen. Wie hier instapt, koopt ook vertrouwen in de mensen die de macht houden en in hun manier van geld besteden.
Waar ik uiteindelijk op wil letten
Het spreekt mij aan dat de oprichters al vóór de beursgang aangeven een groot deel van hun mogelijke vermogen maatschappelijk te willen inzetten. Als Claude inderdaad een belangrijk deel van ons werk gaat veranderen, is het logisch dat de mensen die daar het meest aan verdienen ook nadenken over de gevolgen.
De uitvoering gaat bepalen hoeveel die belofte waard is. Ik wil kunnen volgen hoeveel aandelen daadwerkelijk zijn geschonken, hoeveel geld goede doelen ontvangen en wat daarmee wordt bereikt. Voor aandeelhouders hoort daar een tweede rekensom naast: hoeveel nieuwe aandelen komen erbij en wat blijft er uiteindelijk per aandeel over?
Een nuttig project voor scholing of hulp aan mensen die hun baan verliezen, kan veel betekenen. Een steeds grotere papieren pot zegt daar nog weinig over. Daar ligt voor mij de lat: de welvaart die AI creëert moet op een gegeven moment ook zichtbaar worden in het leven van mensen die geen aandelen in een AI bedrijf hebben.
Opmerkingen